SIZCE TURKIYE NEREYE DOGRU GIDIYOR?

     BENCE GENCLIK NEREYE GIDIYORSA ORAYA!

SIZ COCUKLUGUNUZU,GENCLIGINIZI HATIRLIYORMUSUNUZ?

UNUTTUK YURUDUGUMUZ ZORLU YOLLARI ,ASTIGIMIZ DAGLARI,PATIKALARI ,CARPMADAN ,DUSMEDEN MI YURUMEYI OGRENDINIZ YOKSA DUSE KALKA CARPA CARPA MI ...ILK KAC YASINDA ASIK OLDUNUZ?TERKEDILDINIZ YADA TERKETTINIZ?DERSLERDEN SIKILIP BUNALDIGINIZ ,OKULU ASTIGINIZ OLDUMU HIC?EN GUVENDIGINIZ ARKADASLARINIZ TEKER TEKER KAYBOLUP GITTILERMI HAYATINIZDAN YOKSA KALDILARMI DAIMA YANINIZDA...SIZINDE KAHRAMANLARINIZ OLDUMU GENCLIGINIZDE!HEP KAHRAMAN KALDILARMI YOKSA KAYBOLDULARMI!COCUKLUGUMUZA ,GENCLIGIMIZE DONUP YASADIKLARIMIZI ,UNUTTUKLARIMIZI,HATIRLAMAYA NE DERSINIZ?HATIRLADIKLARIMIZ BIZE BU GUNLERIMIZE,ISIK OLUP YOL GOSTERECEKTIR EMINIM...GELECEGIMIZ IHMAL ETTIGIMIZ GENCLERIMIZ ICIN,YAPABILECEGIMIZ COK SEY VAR EMINIM!YETERKI BIR ARAYA GELEBILELIM,EL ELE YURUYEBILELIM...

BIZDE COCUK OLDUK ,ERGEN OLDUK,GENC OLDUK!

DUSEREK ,CARPARAK OGRENDIK YURUMEYI,KOSMAYI...BAZEN KORKTUK,BAZEN KUSTUK,BAZEN AGLADIK ,BAZEN GULDUK KAHKAHALARLA!ASIK DA OLDUK,ARKADAS DA,DOST DA OLDUK DUSMAN DA,..YANLIS DA YAPTIK DOGRUDA!KOCA ,KOCA ADAMLAR ,KADINLAR OLDUK,ANNE OLDUK,BABA OLDUK HERBIRIMIZ...BIZDE BIR ZAMANLAR COCUKTUK,ERGEN OLDUK ,GENC OLDUK AMA UNUTTUK GALIBA!

PAYLASALIM...

YALNIZ OLMADIGIMIZI BILIYORUM...!

BIZIM GENCLERIMIZ...

GENCLERIMIZIN SIKINTILARINI YETERINCE ANLIYABILIYORMUYUZ!GENCLERIMIZ MUTLUMU?DERTLERINI PAYLASABILECEK ORTAMLARI SAGLAYABILIYORMUYUZ TOPLUM OLARAK?GENCLERIMIZI GELECEGE NASIL HAZIRLIYORUZ?KENDIMIZI NASIL BIR GENCLIKLE BERABER YURURKEN BULACAGIZ?TOPLUM OLARAK GENCLIGIN DURUMUNDAN HOSNUTMUYUZ?GENCLERIMIZI BEKLEYEN TEHLIKELER NELER?SAGLIKSIZ YETISEN GENCLERIN DURUMU KIMLERI ETKILER!?

Cocuklarimiz, genclerimiz,ergenlerimiz...

     
Cocuklarimiz,genclerimiz, bizlerden aslinda ne bekler?  
Biz anne babalar onlarin taleplerini yeterince dogru anlayip cocuklarimiza bunu yansitabiliyormuyuz ?Cocuklarimizla aramizda saglikli iletisim kurabiliyormuyuz?Kendimizin de dahil oldugu etrafimizda o kadar cok insaniz ki iletisim sorunu yasayan ve cozum arayan!Birlikte olmaliyiz!hep birlikte...hic sorun yasamiyoruz diyenlerlede bulusmaliyiz.onlardan da nasil iliskiler kurduklarini paylasmaliyiz.annelerle, babalarla,cocuklarimizla,genclerimizle,ergenlerimizle birlikte yuruyebilmeliyiz...gelecegimizi ,ancak bu sekilde saglikli,mutlu, huzurlu,basarili bir genclige teslim edebiliriz.Hepimiz birlikte olmaliyiz!anne baba olmayanlarda bize katilmali,kardesleri belki yegenleri belki komsulari veya is arkadaslari olacak bu saglikli,bilincli yetisen cocuklar ,gencler.onlar yonetecek,onlar temsil edecekler hepimizi.Sorunlarimiz var...sorunlarimiz hepimizin sorunu olmak zorunda!hepimizi ilgilendiren sorunlar bunlar.egitimciler,doktorlar,uzmanlar,sporcular,siyasetciler,baskanlar,yoneticiler,mudurler,isciler,is verenler,zenginler ,fakirler,inanclilar,inancsizlar,siyahlar ,beyazlar,turkler,kurtler,cekik gozluler acik gozluler,temizler, pisler,iyiler ,kotuler,birbirine dostlar ,dusmanlar hepsi ama hepsi birlikte el ele vermek zorunda.gelecegimiz,genclerimiz gelecegimizin mimarlari onlar.hepimizin sorunu ,hepimizin cabasi olmali.cocuklarimizla, genclerimizle birlikte el ele neler yapabiliriz  guzel gelecekler insa edebiliriz onlar icin,gelecegimiz genclerimiz icin.hep birlikte olmaliyiz hep birlikte yola cikmaliyiz,cocuklarimizin ,genclerimizin ihtiyaci olan sevgi cemberini olusturmaliyiz. hep birlikte el ele olmaliyiz.benim, senin,onlarin demeden,bizim ,hepimizin omuz, omuza,vererek anlatarak ,ogreterek,severek,yol acarak,yurumemiz gelecegimizi aydinliklara tasimamiz lazim...birlikte yurumek ve yol almak dilegiyle...
                         

Bugun

        Bugün uzun zamandır üzerinde düşündüğüm herkesi, hepimizi ilgilendiren çok önemli bir hareketin startını vermek istiyorum. Gençlerin sorunları, ihtiyaçları, hedefleri, yapmak istedikleri şeyler, eğitim hayatları, önlerine çıkan engeller nelerdir. Biz ebeveynler gençlerimiz için neler yapabiliriz. Gençlerimiz geleceğimiz.  Onlar yarınlarımız hiç şüphesiz... Hep birlikte gençlerimizle birlikte el ele bizler neler yapabiliriz, paylaşmak ve paylaşarakta gençlerimizin sorunlarına, ihtiyaçlarına cevap verebilecek platform oluşturmak istiyorum. Hepimizin gençlerimizle ilgili belki sorunları belki tecrübeleri veya gençlerimiz için yapabilecekleri bir şeyleri vardır. Mutlaka.büyük oğlum bugün 23 yaşında.ergenliğin tozlu topraklı yollarından geçerken bir sürü tecrübeler deneyimledik. Aynı yollardan bizlerde geçtik. sıkıntılarımızı, yaşadığımız zorlukları ,ihtiyaçlarımızı bazen bildik bazen de bilemedik .Küçük oğlum ise bugün 16 yaşında biz yine bir yığın aksaklığın zorlukların olduğu yollarda yürüyoruz oğlumuzla birlikte.Ve ailemizde ,akrabalarımızda, arkadaş çevremizde çocuklarımızın etrafında bir sürü gençle birlikteyiz. Herbirimiz  geleceğimiz , gençlerimiz için hep birlikte neler yapabileceğimizi paylaşmak ,çözümler üretip hayata geçirmek istiyorum...Sevgiyle...

Bugun 12.12.2012

      YAŞAYAN HİÇBİRŞEY KENDİ BAŞINA, SADECE KENDİSİ İÇİN YAŞAMAZ.
                                                                                                                     William Blake

Bugun

         24 yil sonra ablamin mucizesi Elfinimizin dogum gunu bu gun!
    Bugun Elfin 16 yasina geldi.cocuklari olmaz denmesine ragmen,tedavisiz hic bir islem yapilmadan hepimize  buyuk bir mucize olarak geldi Elfin dunya ya. gelisiyle hem cok guzel tarifsiz duygulari ,hemde tarifi cok zor olan acilari zorluklari yasadik 16 yil boyunca hep birlikte...Hidrosefaliyi,ve daha neleri ogrendik biz Elfinimizle birlikte...paylasmaya baslasam tek basina koca bir roman olur yasananlar...Guzel kizim saglikla mutlulukla insallah nice yillara...
                                                                                                     Teyzen...      

Bugun dusunceliyim...

          Ailemizden,akrabalarimizdan,dostlarimizdan,etrafimizdaki butun herkesten zaman ,zaman duyariz,hayata dair her ne varsa.Oglum/Kizim okula basliycak,sinava girecek,yurt disina gidecek,askere gidecek,evlenecek vs vs.saymakla bitmeyecek kadar cok hayata dair her sey.insanin basina gelmeden anlamasi, pek mumkun olmuyor gercekten.Etrafimda bir suru sey akip giderken,bende kendi yasam akisimda savrulmaktayim tabiki...Oglum/Kizim ise basliycak,is ariyor,isten cikti,isten memnun ya da degil,gibi bir suru hayata dair her sey duyariz ya hani yasarken...Oglum sinava hazirlanirken,sinav stresinin ne demek oldugunu o zaman anladik ailemizde.O gun sinav stresini ,daha sonra okul ,universite yurt disi derken bu gun ilk is gunu heyecanini deneyimliyoruz hep birlikte ailemizde.Buyuk oglum lise sinavlarina hazirlanirken ,matematik konusunda en buyuk destegini aldigi cok sevdigimiz ailemizden biri olan sevgili Taylan ogluma;"Mert cigim bu sinava girip cikacaksin,elinden gelenin en iyisini yaparak.Fakat, sakin sunu da unutma!Yasam devam ettigi surece,sinavlar ,stresler ve heyecanlar hic bitmiyecek...Biri bitecek digeri baslayacak.yasam surdukce bu boyle devam edip gidecek.Bize dusen gorev sinavlarimiza saglam hazirlanip guclu cikmaliyiz,elimizden gelenin en iyisini yaparak..." Demisti.Ne kadar dogru degilmi? Soyle bir baktigimizda yasamimiza, hep bir kosusturma, hep bir curcuna sarmis, sarmalamis durumda her birimizi.kimbilir su an siz neler yasiyorsunuz,bizim bugun yasadigimiz bu duyguyu siz daha once  deneyimlediniz belkide..Kimbilir ne tecrubeler edindiniz,kimbilir ne cok paylasabilecek deneyimlerimiz var her birimizin...paylasip cogalabilmek dilegiyle...
                                                                                 Sevgiyle...

Bugun

   
   Oglum ise basladi.Bizim icin onemli bir gun bu gun!

Mucizem!

Sonunda bu da oldu; insan neyi reddederse onu yaşarmış derler ya hani! İşte benim durumum da bu galiba. Teknoloji ile hep savaştım ve hep kaçtım. Hep kağıt kalem kullanmayı seçtim, notlar aldım, yazılar yazdım, raflar doldu taştı, dosyaladım, biriktirdim biriktirdim durdum. Daha sıcak, daha samimi buldum kağıt kalem dostluğunu. Bazı şeyleri içime attım, bazı şeyleri unuttum, bazen sustum, bazen küstüm, bazen durdum, bazen de dostlarımla paylaştım. Paylaşıp çoğaldım, coştum. Taştım galiba, haddimi de aştım!
İşte böyle başladı her şey özetle. Bende sonunda kabullenmek zorunda kaldım, taşan ve de haddini aşan durumum, dostumun duruma el koymasıyla şekillendi. Beni teknolojiyle buluşturdu, barıştırdı. Kalem ve kağıtlar raflara kaldırıldı. Çok şey var paylaşmak istediğim, çok doldum, boğazım düğüm düğüm. Sevgili dostum takip edeceğini söyleyip, yalnız bıraktı beni bu sanal dünyada! Dokunabildiğim, gözlerine bakıp anlatabildiğim, paylaşıp çoğalabildiğim dostlarım yok karşımda. Kendimi yalnız hissedebilme ve kaçma ihtimalim de var. Kalem ve kağıtlarım olmadan zihnimden geçenleri yakalayabilecek miyim bilemiyorum. Çok heyecanlı olacak galiba. Zihnimdekiler şimdiden sabırsızlanıyor. Hayatımdaki dört erkeğimden zaman buldukça ki bu çok zor olacak inanın! Paylaşıp buluşmak için sabırsızlanıyorum. Nasıl bir yol olacak bilemiyorum, galiba yol bizi nereye götürürse oraya doğru...
Uçsuz bucaksız bu yolda gerçekten dört erkekli kadının yaşadıkları, sıkıntıları, heyecanları, kavgaları, aşkları, günahları, hataları, tatları bütün karmaşası ile birlikte, her ne çıkarsa önümüze yol alacağız. Yolda karşılaşabilmek dileğiyle...